dört aydır iyiyim uzadı sakallarım
mektuplar ışıksız darmadağın saçlar
zaman iki bin yıldır böyle
incirin sütü boğuşmada karasıyla
gece iniyor her yere
akşamsa baştan beri baskın vermede
begonvilli tablonun kenarı altı ay var
çatlayıp duruyor sıcakta geceleri
çok usul, çok, karınca adımlarıyla
parçalanıyor bir uzak testi toprakta
duvardaki Can Yücel güler ama
pek belli olmuyor sakallarından
sızdırıp kızıl türküsünü dalında nar
çekiyor demek öz suyunu hayattan
örümcek, acaba kaç haftadır orada
zeytin yaprağına dolanan ağ ışıkta
ışıkta saatlerdir her şey
tarlaya düşen limon kabuğu güneş
iki milyon yıl var böyle uzakta
tam üç gündür pili yok saatimin
durmuyor ama
Yaz 2020, Datça
Kış 2021


